Instrukcja

Od pierwszej konfiguracji do zapieczętowanej notatki

Czternaście kroków, w kolejności, w jakiej występują w aplikacji. Co trzeba sobie zapisać — napisane jest przy każdym z nich.

Dwa zdania na wstępie. Ta aplikacja nie ma odzyskiwania przez e-mail, bo nie ma nikogo, kto mógłby je przeprowadzić — Twój klucz powstaje na Twoim urządzeniu i nigdy go nie opuszcza. To, co sobie zapiszesz, jest więc właściwym kluczem zapasowym.

Konfiguracja i wpisy

  1. Utwórz sejf

    Przy pierwszym uruchomieniu wybierasz, z czego ma powstać klucz. Trzy drogi, które można łączyć:

    • Hasło — to zwykłe, i to ono niesie konstrukcję.
    • Pliki — dowolne pliki stają się częścią klucza. Zdjęcie z wakacji, stara faktura: coś, czego nikt nie weźmie za klucz.
    • 3 z 3 / 2 z 3 — kilka plików w ustalonej kolejności albo dowolne dwa z nich jako droga awaryjna. Ta droga istnieje po to, żeby jeden zgubiony plik nie kosztował sejfu.

  2. Opcjonalnie: zwiąż z miejscem

    W sekcji Warunki cały sejf można związać z miejscem, w którym właśnie stoisz. Od tej chwili klucz powstaje wyłącznie tam. Zobaczysz wtedy jeden raz kod awaryjny — przepisz go, zanim pójdziesz dalej. Bez tego kodu i bez tego miejsca sejf jest zamknięty na dobre.

  3. Opcjonalnie: drugi sejf

    W tym samym pliku może leżeć drugi, niezależny sejf z własnym hasłem. Drugie miejsce istnieje zawsze — nawet jeśli nigdy go nie skonfigurujesz, a puste wygląda na dysku identycznie jak pełne. Z zewnątrz nie da się więc powiedzieć, czy drugi sejf w ogóle jest.

  4. Dodaj wpis

    Tytuł, nazwa miejsca własnymi słowami, notatka. Do tego opcjonalnie współrzędne (przycisk GPS) i do sześciu zdjęć z galerii albo z aparatu. Wszystko leży w sejfie zaszyfrowane.

  5. Zdjęcia z dowodem czasu

    Przełącznik Znacznik czasu dotyczy wyłącznie zdjęć robionych aparatem w aplikacji i jest domyślnie wyłączony. Włączony wysyła do beattime.live sumę SHA-256 obrazu — nigdy samego obrazu. Jeśli akurat nie masz sieci, zdjęcie i tak zostanie zapisane, a dowód oznaczony jako „oczekujący”; można go pobrać później.

Pieczętowanie notatek

  1. Włącz kapsuły czasowe

    Kapsuły ustawia się osobno dla każdego sejfu i są domyślnie wyłączone. Włączysz je w Ustawieniach → Bezpieczeństwo → Kapsuły czasowe. Komunikat tam podaje jedyny koszt tej funkcji: do otwarcia potrzebne jest połączenie z internetem.

  2. Zapieczętuj notatkę na dzień

    We wpisie przestaw Zapieczętuj do daty i wybierz chwilę. Przy zapisie treść notatki wędruje do koperty; w samym wpisie nie zostaje — kopia obok zamieniłaby całość w dekorację.

  3. Zwiąż notatkę z miejscem

    Przełącznik Otwieraj tylko w tym miejscu wiąże tę jedną notatkę z polem siatki, w którym stoisz. Ta funkcja nie potrzebuje sieci. Potem jeden raz pokaże się kod awaryjny miejsca — nigdzie go nie zapisujemy, bo leżałby obok zamka i czynił go bezwartościowym.

  4. Oba warunki naraz

    Oba przełączniki mogą być włączone jednocześnie. Notatka wymaga wtedy chwili i miejsca, a żadne z osobna nie wystarcza.

  5. Otwórz zapieczętowaną notatkę

    We wpisie widać, na co czeka i ile jeszcze. Przycisk jest aktywny zawsze, także wcześniej — i nie z niedbalstwa: uczciwa odpowiedź pochodzi od beaconów, a nie od zegara tego telefonu. Co aplikacja Ci powie:

    • Chwila jeszcze nie nadeszła — wszystko w porządku, podpis po prostu jeszcze nie istnieje.
    • Żaden beacon nieosiągalny — kapsuła jest cała, telefon jest offline.
    • To nie to miejsce — klucz tutaj nie istnieje.
    • Koperta się nie zgadza — jedyny przypadek, w którym naprawdę coś jest nie tak.

    Po otwarciu decydujesz: zostawić zapieczętowaną albo wpisać treść z powrotem do notatki. To drugie zdejmuje zamek na stałe.

Dowody, kopie, sytuacje awaryjne

  1. Rejestr certyfikatów czasu

    Ikona w pasku otwiera wszystkie dowody czasu z sejfu naraz, każdy obok zdjęcia i wpisu, do którego należy. Szukać można po wpisie, nazwie pliku albo sumie kontrolnej — to ostatnie przydaje się, gdy ktoś pokazuje Ci certyfikat, a Ty szukasz zdjęcia, którego on dotyczy.

  2. Zrób kopię

    Ustawienia → Dane → Eksportuj plik sejfu zapisuje zaszyfrowany plik tam, gdzie chcesz. Bez Twoich kluczy jest bezwartościowy, więc może trafić na pendrive, do chmury, w załącznik. Plik zawsze zawiera oba miejsca.

  3. Co należy zapisać na papierze

    • Kod awaryjny sejfu, jeśli związałeś go z miejscem.
    • Kod awaryjny każdej notatki związanej z miejscem.
    • Przy plikach jako kluczu: które to pliki i w jakiej kolejności — w miejscu, które nie jest telefonem.

    Kod odzyskiwania kapsuły czasowej leży w sejfie i sam z siebie niczego nie otwiera: przed nadejściem chwili nikomu się nie przyda, bo beacony milczą. Możesz go mimo to przepisać — wtedy po dniu otwarcia dojdziesz do notatki nawet wtedy, gdyby sejf przepadł.

  4. Gdy telefon przepadnie

    Nowe urządzenie, instalacja aplikacji, import wyeksportowanego pliku, otwarcie tymi samymi kluczami. Jeśli sejf był związany z miejscem — idź tam albo użyj kodu awaryjnego. Nie ma konta, które dałoby się zresetować, i to jest zamierzone.

Czytaj dalej

Przed czym aplikacja chroni, a przed czym nie · Opis techniczny · Częste pytania